Gokhan Geyik – Gokko

Sen bu mektubu okurken,  ben bir Bourne-again shell üzerinde Linux ile eğleniyor olacağım. İlişkimizin başında zamanın koşullarına göre cok kullanışlı ve güçlüydün. Her gören sana hayrandı. Ama bu 10 yıl senden çok şey alıp götürdü. Her yeni sürümünü heyecanla bekledik ama olmadı olmadı olmadı…

Zaten seninle asla özel hayatımda yakınlaşamadım. Benimle hep bir iş arkadaşı olarak kaldın. Seni hiçbir zaman desktopıma veya laptopıma kurmak istemedim. Yapmadım mı? Yaptım. Ama sonuç hüsrandi. Senin yoklugunu evimde GNU/Linux doldurdu. Ubuntu ile çok eğleniyoruz. Ona kızma, Ubuntu sadece yapması gerekeni yapıyor.

Şu GNOME3 hadisesi benimde asabımı bozdu. Ama Ubuntu beni Unity ile tanışturdı. İnan cok iyi anlaşıyoruz. Uzun yıllar, senin vefalı duruşuna ihanet etmemek adına sabrettim. Eve gittiğimde Ubuntu beni sakinleştirdi. Bazı bazı Ubuntu’yu iş arkadaşım yapma fikrine kapılmadım desem yalan olur. Birkaç deneme yaptık birlikte, fakat başarılı olamadık. O kadar canıma tak etmiştinki, yılmadım. Aramaya devam ettim. Sonunda umut ışığını yakaladım.

Önümüzdeki birkaç yıl içerisinde, bulunduğumuz tüm iş ilişkikerini yavaş yavaş bitireceğimizi üzülerek söylemek istiyorum. Artık senin o bitmek bilmeyen compiling süreçlerine tahammülüm kalmadı. Donanım bu kadar ulaşılabilir olmuşken. En kötü ihtimalle 8 core CPUlar ile calışırken, bana “ama source code optimizasyonu??” demeye kalkma lütfen. O günler geride kaldı. Zaman çok değerli ve sen bunun farkına varamadın.

Ubuntu hala bana günlük masaüstü kullanımımda yardımcı olacak. Varlığını bildiğim ama hiç tanışıp sohbet etmediğim bir dağıtımla ilişkilerimi geliştiriyorum şu sıralar. Yeni iş arkadaşım O olacak.  Uzun lafın kısası. Sevgili FreeBSD seni Open SUSE ile aldatıyorum.

Ve senin için Tibet Ağırtan’dan geliyor: